|
SinterDicht II
De schimmel roert zich in de stal
Hij snuift vol onrust en kijkt op
De ruimt'is klein, 't is net een val
Hij spits zijn oren, wendt zijn kop
Gevreesde stappen komen nader
Is hem dan echt geen rust gegund?
Hij hinnikt "Onze Lieve Vader!"
En was nu liefst een naamloos rund
De mijter scheef, de baard verwaaid
Daar komt de Sint het hoekje om
De schimmel houdt het hoofd gedraaid
En taalt niet naar zijn haverkom
Het zal hem toch niet weer gebeuren
Dat wrede Sint met geil humeur
Hem achter balen hooi wil sleuren
Voor GIF's en JPEG's, liefst in kleur?
De manen glimmen van het zweet
Want Sint houdt reeds zijn wortel klaar
Het licht valt door een smalle reet
Was hij des Kerstmans rendier maar!
Doch Sint passeert de paardenstal
De schimmel zucht eens opgelucht
Klaas loopt door naar de Pietenhal
Dat hoort hij aan't buurgerucht
Hij kan zijn meelij niet verdringen
Wat volgen gaat is net zo wreed
De Pieten moeten liedjes zingen
En daarna volgt het echte leed
Hij luistert toch, 't is onbewust
Hij hoort het eig'lijk liever niet
De stem van Sint doorbreekt de rust
"Wie toont mij eens zijn zwarte piet?"
© Ben C. O. Grimm
| 