Ben C. O. Grimm - One Weblog Too Many

Vanmorgen kreeg ik bezoek van twee onderhoudsmonteurs voor mijn Stellina I moederhaard (een kachel in de woonkamer die tevens de centrale verwarming voor de rest van het huis levert).

Toen ik vorig jaar in dit appartement kwam wonen besloot ik direct onderhoud te laten plegen aan die moederhaard, niet alleen omdat hij overduidelijk knap oud was (ca. 1985), maar ook omdat ik het idee had dat hij bepaald niet optimaal presteerde.

Dat bleek geen misvatting. De monteurs (twee oudere Rotterdamse heren met een recht-voor-zijn-raap-mentaliteit die zo te zien al 150 jaar samenwerkten) feliciteerden me er bij die eerste onderhoudsbeurt mee dat ik nog leefde. Er bleek nog maar zo'n tien procent van de gebruikelijke rookgasafvoer geopend te zijn, dus ik stond op het punt mezelf te vergiftigen. 'Gelukkig' heb ik als roker altijd raampjes openstaan. Elk nadeel hep ze voordeel!

Enfin, dit jaar kwamen ze weer langs, en hun conclusie was dit maal even glashard: deze moederhaard gaat een volgende beurt niet meer meemaken. Bijna volledig doorgebrand, en een reparatie zou negentig euro kosten, en bepaald niet de laatste reparatie zijn. De kans dat ik binnen een paar maanden zonder werkende verwarming zat werd dermate groot geacht dat ze dat vier maal vertelden. Overigens zonder 'kwade' commerciële bijbedoelingen, had ik het idee. Ze klonken echt zorgelijk.

Toen ik ze zei dat ik al aan het overwegen was om een HR-ketel aan te schaffen (mede omdat mijn warme water uit een armetierig Eneco-huurgeisertje komt en douchen met dit weer niet echt aangenaam is), kwamen ze pas met suggesties. Ze keken even rond in mijn keuken, waar een luchtafvoer naar het dak is (ik mag, wegens VVE-regels, niet op het balkon rookgassen afvoeren, en ook geen pijp buitenlangs aanleggen), en concludeerden dat dat kanaal hoogstwaarschijnlijk goed genoeg zou zijn, en dat ik ruimte genoeg had om die ketel daar te plaatsen. Er werd meteen beloofd dat er een monteur een afspraak zou maken voor een 'kanaaltest'.

Mijn zorgelijke tegenwerping dat ik wellicht genoegen moest nemen met een VR-ketel (Verbeterd Rendement in plaats van Hoog Rendement) omdat de rookgassen van een HR-ketel al zo koel zijn dat ze niet vanzelf naar het dak kunnen 'opstomen', waardoor er te veel condenswater 'terugvalt', werd eendrachtig terzijde geschoven. "Gaat prima met dit afvoerkanaal, meneer, dat hebben we al vaak genoeg gezien." Oké dan.

Toen ik wat over merken vroeg werd mijn eerste suggestie ("Vaillant?") meteen afgeschoten. Een van de heren liet zijn opdrachtenbon voor die ene dag zien: drie storingen op Vaillant-ketels. Of ik even mee wilde lopen naar hun bestelbus. Daar kreeg ik een folder van Intergas (toevalligerwijze ook de fabrikant van mijn moederhaard) in de handen gedrukt: "Nooit problemen mee, meneer, echt nooit." Er werd een prijs genoemd voor een HRE-ketel (dubbel hoog rendement, op CV plus tapwater) plus aanleg en leidingwerk, en die prijs lag rond het bedrag dat ik al voor een dergelijk project in mijn hoofd had.

Ik ben beide heren zeer erkentelijk. Ik zie altijd heel erg op tegen 'infrastructurele' ingrepen, en stel die dan ook eindeloos uit. Maar als iemand (en iemand die er overduidelijk alles van afweet, geen verkooplul met markuhting'opleiding') zegt dat het zo niet langer kan, dat er een oplossing is, dat ze die kunnen leveren en alle bijbehorende klussen en aanleg meenemen, en dat het zo-en-zoveel kost, dan ben ik direct over de schreef.

Dat wordt dus een Intergas Kombi Kompakt HRE dit voorjaar, of zo veel eerder als mogelijk is.

En, net als bij mijn blogverhalen over mijn fiets en mijn fantastische dealer, zeg ik ook nu: steunt uw lokale middenstander! En dat is in dit (Rotterdamse) geval: Otte & Van Kol.

Update 1: er zijn twee heren langsgekomen om mijn afvoerkanaal te 'kogelen'. Dat wil zeggen dat iemand in mijn keuken een fikkie stookt om rook naar het dak te krijgen, en dat een ander iemand op het dak ziet om welk kanaal het gaat en daar een kogel van een bepaalde doorsnede in laat zakken om te bekijken of het kanaal breed genoeg is over de volle lengte. Dat bleek het geval. Mooi!

Update 2: er is iemand langsgeweest om de werkzaamheden op te nemen. Daar rolt een prijsopgave uit op basis waarvan ik een beslissing kan maken.

I'm currently in the process of digitising my CD collection, because it just sits around in boxes and I never take the time to take out a CD and listen to it. Having them available as MP3s makes them much more accessible.

I was pleasantly surprised when I came across the CDs of ' Le Mystère Des Voix Bulgares', a collection of songs performed by the Bulgarian State Radio Vocal Choir. I still remember the impact these recordings had on me and my friends in the late eighties.

There was also a small-scale performance in Rotterdam at the time. I think three of the 'front singers' were supposed to perform, but only two of them could make it (on the other hand, it may have been the 'Trio Bulgarka' that performed that night). This led to some disappointed reactions in the crowd (a few hundred people in a small theatre), but all that disappointment disappeared as soon as they started. They blew everyone away with their vocal prowess and power.

It was one of the most memorable live performances I've ever witnessed (and I've been to a few), ending with these singers in traditional attire coming into the audience, inviting everyone to dance, which almost everybody did. It was total chaos, but the warm and festive atmosphere of that evening will always be remembered by those who were fortunate enough to have been there.

I found this video of a performance on Johnny Carson's Tonight Show, where the choir performed two songs from the first CD ('Erghen Diado' and 'Polegnala e Todora'), plus an American traditional ('Oh Susana').

Enjoy.



By the way, the video may buffer a lot on the first try. Just let it run to the end, and then play it again.

With Sara visiting me for the second time I found that my sofa was rather uncomfortable and inconvenient. When I bought it (about a year ago, when I bought this apartment) it seemed like a wise choice: I don't spend a lot of time on sofas and/or in front of a television, so I just ordered a cheap, bland, and largely maintenance-free sofa from a catalog.

Anyhow, when you have someone around, the Law of Attraction states that sofa time increases, and so the time has come to invest in a little more comfort and luxury. which is why I came up with this nice, soft, very comfortable and squishy sofa that can easily accomodate the both of us. A real 'hang around' sofa.



We went to De Bijenkorf first, and we saw some really lovely sofas there, but somehow a price tag of nearly 3000 euro and a delivery date of twelve weeks into the future didn't appeal to me. So, IKEA to the rescue once again! We found this one in under thirty minutes, and it will be delivered before Christmas, which is when Sara will be visiting again. Add a much more pleasant price tag to that, and Bob's your uncle.

P.S.: it doesn't really look like it in the picture, but this sofa is huge! If you know how tall I am, you can picture me stretched out on it, barely touching the arm rests .. So that means close to 6'4", or 2 meters.