Ben C. O. Grimm - One Weblog Too Many

Great article about the New Atheism (not 'New' to me, I've been an atheist -- more precisely, an anti-theist -- all my conscious life) in this week's Wired Magazine. It features, among others, Richard Dawkins ('The God Delusion').

"Here is the atheist prayer: that our reason will subjugate our superstition, that our intelligence will check our illusions, that we will be able to hold at bay the evil temptation of faith."

Vanmiddag was ik even bij een sigarenboer om kaartjes te halen voor de UEFA-cup-wedstrijden van Feyenoord. De oudere dame die mij hielp was niet zo bekend met de kaartjesterminal, en na wat getuur, gepruts en getoets maakte ik de grappig bedoelde opmerking "U zadelt me straks toch niet op met kaartjes voor Rene Froger in de Arena, hoop ik?".

Het bloedserieuze antwoord luidde: "Nee, Rene Froger treedt niet op in de Arena. Da's Frans Bauer, dacht ik. Of misschien in Ahoy". Daarna een vorsende blik in mijn richting om te peilen of ik niet toch ...

Ik heb er verder maar het zwijgen toe gedaan. Rene Froger en Frans Bauer in dezelfde zin, op een regenachtige middag, daar word ik behoorlijk stil van.

Zojuist een klein half uur in een steeds wijdere cirkel rond mijn woning rondgereden, naarstig op zoek naar een parkeerplaats. Er is zelden meer dan een blokje om voor nodig, maar nu sta ik bijna een kilometer verderop geparkeerd.

Bij het rondrijden werd me al gauw duidelijk aan wie ik dat te danken had: tien keer zo veel auto's als normaal (tegen de richting in door nauwe straten scheurend, en lak hebbend aan voorrangsregels), en drommen mannen in zwarte pakken.

Ja hoor, bij mij in de buurt is ergens een gereformeerde sekte gevestigd! Heb ik weer.

Uiteraard heeft dit volk geen enkele boodschap aan de wijk en haar bewoners: kwak die auto maar neer, desnoods op de stoep of voor een uitrit, want voor Gristus' Uitverkoren Kind'ren moet alles wijken (fatsoen en moraal eerst, verkeersvoorschriften meteen erachteraan).

Toen ik mijn voordeur wilde openen kwam er net een parkeerplaats vrij, en meteen schoof er weer een auto in. Er stapten twee houten klazen uit, gekleed in hemdsmouwen, knoopje los. Vervolgens haalden zij van de achterbank twee gitzwarte jasjes en stemmige dassen, die zij, schichtig om zich heenkijkend, aantrokken.

Pseudo-refo's die zich alleen voor de broedergemeente in hun uniform hijsen en verder de vlotte boekhouder uithangen, waarschijnlijk.

God, verlos me van die hypocriete sukkels!